தோழியெனில்

மழலை உன் உடல் மொழி
சிரிப்பின் சொந்தக்காரி

உன் இமை விட்டு இறங்கும்
கண்ணீர் துளிகள்
உன் இதழ் தொடும் முன்னே
அழுகையும்
கோபமும் மறைந்து போகும்
மாயம் கண்டு
நான் வியந்த நாட்கள் உண்டு

நான் வருந்தும் வேலைகளில்
என் இமை தேடும் பெண்களில்
நீயும் ஒருத்தி
எனது கவிகளின் முதல் ரசிகை நீ

வெறும் தோழியெனில்
என்றோ ஓர் நாள்
பிரிந்தோ
மறைந்தோ பேகும் காலம் வரும்
என் தமக்கையானாய்
என் பயணங்களில் உனக்கென
ஓர் தடம் நிச்சயம் விரியும்